Een kwart van de Nederlandse mannen zegt bereid te zijn helemaal te stoppen met werken als dat de carrière van hun partner vooruithelpt. Nog eens een kwart zet de eigen loopbaan dan liever tijdelijk op pauze. Dat blijkt uit onderzoek van HR-platform Deel onder ruim duizend Nederlanders, en het staat in schril contrast met het beeld van de man als vaste hoofdbroodwinner.
Dit zijn de cijfers die opvallen
Krijgt de partner een promotie met grote gevolgen voor het gezin, dan zegt 38 procent van de mannen haar daarin volledig te steunen, ook als de eigen carrière daaronder lijdt. Bij vrouwen ligt dat percentage op 23 procent. Vrouwen kiezen juist vaker voor een middenweg: 57 procent wil de partner steunen, maar zoekt daarbij naar een oplossing waarbij de eigen carrière zo weinig mogelijk schade oploopt. Bij mannen is dat 47 procent.
Ook rond de zorg voor kinderen verschuift iets. 41 procent van de mannen zegt bereid te zijn het grootste deel van die zorg op zich te nemen zodat de partner kan doorgroeien. Bij vrouwen is dat 47 procent. Het verschil wordt dus kleiner, niet groter, en toch blijft bijna de helft van de mannen de eigen carrière minstens zo belangrijk vinden als die van de partner.
Waarom steeds meer mannen dit overwegen
De arbeidsmarkt verandert sneller dan het beeld dat veel mannen van zichzelf hebben. Uit cijfers van het CBS blijkt dat de arbeidsparticipatie afvlakt en dat mannen gemiddeld minder uren werken dan een paar jaar terug, terwijl vrouwen juist meer uren gaan maken. Die verschuiving maakt het logischer om per gezin te kijken wie op dat moment de beste kans heeft, in plaats van automatisch vast te houden aan wie "hoort" te werken.
Daar komt bij dat salaris steeds minder een vast gegeven is en steeds meer een onderhandeling. Werkgevers moeten binnenkort transparanter zijn over wat ze betalen, en dat verandert hoe koppels kijken naar wiens baan op papier het meest oplevert. Wie dat spel goed wil spelen, moet eerst zelf weten wat hij waard is. Lees ook waarom je werkgever straks niet meer mag zwijgen over salarissen als je wilt weten wat die regels voor jouw positie betekenen.
Ook het beeld van mannelijkheid zelf schuift op. Status ontlenen aan "ik ben de enige die geld binnenbrengt" is minder vanzelfsprekend dan tien jaar geleden. Een high-value man is niet meer wie je denkt, en flexibiliteit binnen een relatie wordt steeds vaker gezien als kracht in plaats van als falen.
De risico's die niemand hardop benoemt
Dat gezegd hebbende, een carrière op pauze zetten is geen gratis keuze. Elk jaar dat je minder werkt of helemaal stopt, bouw je minder pensioen op, mis je salarisgroei en ontstaat er een gat op je cv dat je later moet uitleggen. Cijfers van het CBS laten zien hoe groot de verschillen in arbeidsparticipatie tussen leeftijdsgroepen al zijn, en een pauze maakt die achterstand alleen maar groter.
Er schuilt ook een stiller risico in: financiële afhankelijkheid. Wie stopt met werken voor de partner, geeft een stuk onderhandelingspositie binnen de relatie uit handen. Dat is geen ramp als het goed gaat, maar bij een scheiding of ontslag van de partner sta je plotseling met lege handen. Mannen die nooit hebben leren onderhandelen over hun eigen salaris, merken dat gat het hardst. De meeste mannen vragen nooit om opslag, en dat is duur, en wie zijn carrière op pauze zet zonder ooit voor zichzelf te hebben onderhandeld, stapelt dat nadeel op.
Zo doe je het zonder jezelf in de voet te schieten
Overweeg je zelf om een stap terug te doen voor je partner, zet dan eerst de afspraken op papier voordat je het emotioneel beslist. Bepaal samen een einddatum of evaluatiemoment, spreek af hoe pensioenopbouw wordt gecompenseerd en leg vast wie welk deel van de huishoudfinanciën draagt.
Blijf daarnaast zichtbaar in je vakgebied, ook als je minder uren maakt. Een paar uur per week freelancen, een cursus volgen of actief blijven in je netwerk voorkomt dat je cv straks een gat vertoont dat niemand kan verklaren. Werkgevers kijken tegenwoordig minder star naar onderbrekingen, maar een verhaal moet er wel zijn.
Bouw ook een financiële buffer op voordat je minder gaat werken, niet pas erna. Drie tot zes maanden vaste lasten achter de hand geeft rust en voorkomt dat je uit pure noodzaak sneller weer fulltime moet gaan werken dan gepland.
Waarom dit juist het nieuwe sterk is
Een stap terugdoen voor je partner is geen bewijs dat je het hebt opgegeven. Het is een rekensom die je samen maakt, met oog voor wat het gezin op dat moment het hardst nodig heeft. De mannen die dat goed doen, zijn niet degenen die zomaar stoppen, maar degenen die eerst hun eigen positie op orde hebben: salaris, netwerk en pensioen. Pas dan is teruggeven aan je partner een keuze vanuit kracht, en niet een vlucht uit je eigen carrière.